phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

Piet van Geest

-
Ik heb het leven liefgehad,
u allen evenzeer.
Graag had ik hier nog wat vertoefd,
helaas het ging niet meer.
Wanneer er iemand aan mij denkt
dan zonder veel verdriet.
Bedenk, het leven is maar kort,
dus is mijn wens: geniet!

Uitvaartinformatie

Piet is overgebracht naar het uitvaartcentrum van De Laatste Eer, locatie Iepenhof, Hoflaan 18 te Delft, alwaar geen bezoek.

Er is gelegenheid om afscheid te nemen in de aula van crematorium Iepenhof, Hoflaan 18 te Delft, op zaterdag 2 november om 10.45 uur. Aansluitend zal de plechtigheid voorafgaande aan de crematie plaatshebben in bovengenoemde aula om 11.15 uur.

Na afloop van de plechtigheid is er gelegenheid elkaar te ontmoeten in de ontvangkamer van het crematorium.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Piet van Geest

Deel deze pagina
bedankt ,

Piet bedankt dat ik je heb mogen leren kennen .

Van het gezellige kaarten thuis, gezellig div dingen op de boerderij gedaan,met je div malen mee gevlogen toen der tijd, later de bezoekjes in het joris. en aan de oostsingel het laatste afscheid nog in de hospis met een glimlach hebben we afscheid  genomen Piet rust zacht,

Groeten ,

Leo van der Maarel
Een lieve, menselijke neef.

Een woord van medeleven voor eenieder die Piet van Geest op de een of andere manier hebben gekend. 

Hij was niet zomaar iemand, nee, zeker niet!! Door de jaren heen hebben we Piet leren kennen als een lief en integer mens. Nooit zeuren of klagen over iets of iemand. Nee, dat zat niet in zijn aard, wat dat betreft leek hij sprekend op zijn vader, oom Leo van Geest.

Piet, zoals op je kaart beschreven; wij zullen verder gaan met ons leven,

bedankt voor de mooie jaren, en vergeten doen we je zeker NIET !!!

Bep van Velzen
Dank je Piet

Lieve Piet,

We reden met enige regelmaat samen naar golfwedstrijden, meestal naar Concordia, maar ook wel eens verder, naar Rotterdam, of naar Hilversum.
jij en ik konden het prima vinden samen en in de auto bespraken we veel...

Soms ging het gewoon over het weer of over Ajax, maar soms ook gingen onze gesprekken de diepte in. Ik leerde je beter kennen en kwam er achter dat jij in het leven heel veel pech hebt gehad. Zo jammer, want je was een heel lieve, aardige en zorgzame man! Altijd bezorgd als ik een fysieke dip had, altijd de vraag: zal ik je tas dragen? Wil je koffie?

ik bezocht je onlangs in het ziekenhuis en daar hadden we een heel goed gesprek. Ik vroeg je: Piet, wat was de mooiste/gelukkigste periode in je leven? Jouw antwoord ontroerde me.... Toen ik je bezocht in het hospice zag ik bij jou minder controle en vermoedde dat jouw einde dichtbij was...

Lieve Piet, het lijden is voorbij, rust zacht! Niet alleen ik, maar onze hele golfgroep is verdrietig door jouw sterven, maar we houden een heel fijne en positieve herinnering aan een goede en fijne golfvriend

Gonnie van Oostveen

Dat je eindelijk geen pijn meer hebt en rust.

leo en patricia koelemij-veelenturf
Voor Piet....

Een laatste groet voor een bijzonder en lief mens:

Ondanks veel ondervonden tegenslag bleef je altijd geinteresseerd en meelevend.

Zo bijzonder dat je zelfs tijdens je verblijf in het Hospice nog met humor belangstelling voor je bezoek toonde!

We wensen je voor deze laatste reis een "behouden vlucht"!

 

 

Frans en Marianne van Zuijlen
Herinnering aan Piet

José en Guus

Thea en Daan

Tilly en Dirk

 

Ik heb Piet in meerdere stadia meegemaakt en daar heb ik goede herinneringen aan over gehouden.

Zo kwam Piet bij Delcave als vakantiewerker in dienst, hij zal in die tijd de leeftijd hebben gehad van rond de 17 á 18 jaar, ik kan mij niet herinneringen of Piet toen al met de studie van piloot bezig was?

Wat eigenlijk een beetje was ondergesneeuwd, was het feit dat Piet in die jaren een begenadigd jeugdvoetballer was bij DHC en dat etaleerde hij ook met enige regelmaat in de pauze bij Delcave.

In de laadkuil van het bedrijf werden snel 2 partijen gekozen en kon de wedstrijd beginnen, hier kon je al zien dat hij heel wat mans was met het balletje.

Na zijn vertrek als vakantiewerker ben ik Piet uit het oog verloren, via zijn zwager Daan die ook bij ons werkte hoorde ik wel het e.e.a. over de studie van Piet  maar het duurde vele jaren om te horen dat Piet zijn vliegbrevet had gehaald en vervolgens enkele jaren later te horen kreeg dat Piet gestopt was met vliegen.

De reden waarom Piet gestopt was met vliegen was mij niet bekend, de info die ik normaliter  via Daan kreeg was ook gestopt daar Daan was vertrokken naar de Makro dus kwam de  informatie over Piet  met mondjesmaat bij mij binnen, dat gebeurde dan weer via mijn vrouw die ook bij de Makro werkte.

Op enig moment kwam Piet weer in beeld bij Delcave en belande op de computerafdeling als operator hier had ik wel contact met hem al was dat meer zakelijk.

Op enig moment hoorde ik dat de computerafdeling het met minder mensen moest doen, en Piet overtallig werd en zou moeten vertrekken, op dat moment kon ik wel een extra kracht gebruiken dus kwam Piet in het magazijn werken.

Gelet op het feit dat Piet te maken had met wat dipjes, was in overleg besloten om hem halve dagen te laten werken.

Waar was die zelfverzekerde jongen als vakantiewerker  gebleven, hoe kon het zijn dat het vliegen in de nacht van het ene op het andere moment iemand zo kan beïnvloeden?

Ik had met Piet te doen en het gebeurde met enige regelmaat dat wij onder het genot van een kop koffie Piets situatie bespraken, altijd met een open en eerlijk vizier.

Ook met zijn begeleidster van ik dacht de Oranjeplantage heb ik regelmatig contact gehad op momenten dat ik het gevoel had dat het met Piet minder goed ging, zij belde Piet dan op om langs te komen.

Ik kan mij nog goed herinneren dat Piet na een opname in het Joris Gasthuis, weer 2 uurtjes per dag mocht komen werken, ik kreeg een telefoontje van Piet z’n moeder.

Zij vroeg mij of het mogelijk was om 1 keer per week bij voorkeur op vrijdagmorgen te mogen bellen, in dit telefoongesprek vertelde ik mijn ervaring  van Piet in de afgelopen week en  of er eventueel bijzonderheden waren te meldden!

Plechtig moest ik de moeder van Piet  beloven dat ik niets van deze telefoongesprekken aan Piet mocht vertellen want dan zou Piet heel kwaad kunnen worden.

Ik heb mij aan de afspraak gehouden en keek uit naar het moment dat moeder van Geest mij belde en bespraken wij de situatie omtrent Piet.

Het was een grote klap voor Piet dat hij zijn moeder verloor, ik was mijn sparringpartner kwijt en was benieuwd hoe Piet op de nieuwe ontstane situatie zou reageren.

Heel kranig  maar ook wel met wat moeilijke momenten  lukte het Piet om zich er doorheen te slaan iets wat ik in hem bewonderde.

Toen brak de tijd aan dat Delcave in zwaar weer belande, overnames volgde elkaar snel op en personeel werd onzeker, blijft Delcave in Delft of gaat het naar Tilburg moeten werknemers elders gaan werken, niemand wist meer waar hij of zij aan toe waren één ding was zeker voor Piet was dit niet goed.

Voor mij lag de pensioengerechte de leeftijd in het verschiet en zou ik niet veel van de laatste ontwikkelingen van Delcave  binnen de Dirkzwager Groep meer mee maken.

Dat hield ook weer in dat ik het contact met Piet zou gaan verliezen, op de achtergrond kreeg ik nog wel wat informatie via Danny Kaiser de opvolger van mij.

Gelukkig hoorde ik dat de HR manager Frans Ogier zijn uiterste best heeft gedaan om Piet niet in de carrousel van personeelsverplaatsingen mee te laten draaien en dat Piet het bedrijf op een nette manier kon verlaten.

Na zo’n situatie raak je elkaar uit het oog en zag ik een enkele keer Piet in de krant staan als chauffeur van een Tuk Tuk waarmee hij toeristen rond reed.

Over een lange periode  was er geen contact meer beiden gingen hun eigen weg volgen tot het moment ik recent hoorde  dat Piet opgenomen was in het Hospice in Delft dat was even schrikken. Via zijn zus Thea kon ik een afspraak maken om bij Piet op bezoek te gaan, met mijn vrouw zijn wij op zondagmorgen bij Piet op bezoek gegaan.

Hij was zichtbaar blij dat hij ons zag en vertelde hoe hij er voor stond, genezing van zijn ziekte was niet mogelijk, behandeling was niet gewenst, pijnbestrijding en zuurstof waren de enige middelen die Piet nog wilde.

Na wat anekdotes te hebben opgehaald  uit de tijd bij Delcave waarbij zelfs gelachen werd kwam voor ons het moment om afscheid te nemen echter met de afspraak dat wij eind volgende week weer langs zouden komen.

De afspraak met Thea werd gemaakt om  zondagmorgen weer langs te gaan ondanks dat Thea meldde het met Piet heel slecht ging, tegen Thea zij ik dat als Piet zou slapen dan zouden wij direct weer weg gaan.

Zaterdagmorgen om 09:00 uur kreeg ik een telefoontje van Thea dat Piet in de nacht van vrijdag op zaterdag was overleden, Thil en ik waren sprakeloos en hadden zo snel deze  verslechtering niet aan zien komen.

Waar ik mee af wil sluiten is het volgende, jullie zijn je broer verloren een broer waar jullie veel zorgen om hebben gehad maar er altijd voor hem waren, ik heb daar zeer veel respect voor, daarnaast heb ik het geluk gehad gedurende een lange tijd in verschillende stadia met Piet te hebben samengewerkt vaak met een lach en een traan maar altijd eerlijk en open naar mij toe.

Namens de collega’s van Delcave  wensen wij jullie sterkte in het verwerken van dit verlies en hopen dat de draad van het leven weer snel opgepakt kan worden.

 

Vriendelijke groeten.

Thil en Kees Janssen

 

Kees Janssen
Golf. Piet bloeide op toen hij bij ons groepje kwam. Een rustiger tempo en begripvolle mensen.
Golf.

Piet bloeide op toen hij in ons groepje kwam golfen, het tempo was iets lager en de groep heeft begrip voor andermans tekortkomingen. Nooit chagerijnig, ook niet als het minder goed met hem ging. Ik ben blij dat ik Piet heb leren kennen en dat ik hem les heb mogen geven. Ik ga hem zeker missen.

Helaas moet ik morgen lesgeven en het was onmogelijk om deze les te verzetten.

Ik wens jullie veel sterkte en aan Piet zal ik zeker nog denken.

José Loomans golfprofessional stichting revalidatie golf. Boomstede 152 3608AH Maarssenbroek.
Piet aan de Oostsingel

Van 1991 tot 2010 woonde ik vlak bij Piet op de Oostsingel.

Naarmate de jaren vorderden zaten we bij mooi weer wel eens wat te kletsen aan de waterkant. Hij altijd met zijn radio bij zich. 
Steeds meer vertelde hij over zijn hoofd en dat het daar niet altijd goed ging. Maar hij was altijd zo positief daarover. En hij kon heel grappig vertellen over zijn pilletjes, die hem hielpen om redelijk stabiel te leven.

In de winter stonden we wel eens samen sneeuw te schuiven bij onze auto’s. Piet was natuurlijk hartstikke sterk, dus hij hielp vaak met de zware stukken sneeuw. 
Ik was een keer bezig in mijn voortuin en toen kwam Piet aangelopen. Hij vertelde dat hij een belangrijk onderdeel zou zijn in het tv programma De Reunie. Zijn verhaal zou uitgelicht worden en hij zou weer een keer gaan vliegen. Ik hield eigenlijk mijn hart vast en heb nog bijna de KRO gebeld om te vragen of ze asjeblieft integer met hem om zouden gaan. Zorgen voor niets want het was echt heel mooi gedaan en ik had het idee dat hij zelf ook wel ergens over heen was gestapt om weer in de cockpit te zitten.

In augustus 2010 ben ik getrouwd en vanuit mijn huisje liepen we met alle gasten naar het Stadhuis en Piet was er natuurlijk bij !

Ik vond het echt moeilijk om hem te vertellen dat ik zou gaan verhuizen.Hij was natuurlijk een beetje allenig en dat konden wij niet wegnemen, maar hij kon vaak wel bij iemand  op ons rijtje een praatje maken. Ook bij buurman Kerkhof, die helaas al niet meer leeft.

Toen wij net in Leidschendam woonden is hij nog wel een paar keer naar ons toe gefietst. Dan belde hij op en zei  “Ja met Piet, wanneer zal ik langskomen?”

Ook heeft hij mij geleerd dat je altijd netjes je tuingereedschap moet schoon maken, aan de Oostsingel stond hij altijd zijn schop af te spoelen in het kanaal. Dat had hij weer van zijn vader geleerd. Altijd als ik mijn schep schoonschraap in mijn tuin, moet ik aan hem denken.
Dat zal ik zeker blijven doen!

Ergens ben ik ook blij voor hem dat hij nu rust heeft en ik hoop dat hij weggevlogen is naar een mooie wolk.

De foto is uit 2006, hamburgers bakken tijdens een straat bbq!

Veel sterkte gewenst voor de hele familie.  

Annet Thoms
Een voor mij GvoorG lotgenoot

Piet was voor mij iemand die ik leerde kennen via de Golf voor Gehandicapten wedstrijden. Ik heb de eer gehad om ooit met hem in een flight te zitten. Ik heb hem toen leren kennen als een gezellige, geïnteresseerde en bovenal zeer aardige man. Ik heb ervaren dat er ook meteen een klik was en we spraken met elkaar alsof we elkaar al jaren kenden en dat terwijl het de 1e keer was dat we echt met elkaar kennis maakten.Ik hoorde toen ook pas dat hij erg ziek was, maar merkte aan hem dat hij er nog alles uit wilde halen wat er nog in zat. En ik hoop zo dat het hem gelukt is want dat gunde ik hem zo erg.

Hij blijft bij mij in herinnering als een GvoorG maatje.

Rust zacht Piet.

Roy Smits
Verloren Maatje

Piet, samen hebben wij leuke en gezellige dagen gehad. Uitgaan naar Noordwijk, of gewoon een biertje in Delft.

Helaas had je de kracht niet om dit iedere keer op een leuke manier te beleven. Je 'IK' liet jou gewoon in de steek. Daar kwam vorig jaar deze desastreuze ziekte bij.

Helaas kon je deze gevechten niet winnen. 

Waar je straks ook bent Piet, rust zacht Maatje!

Faisal William

Dag lieve neef Piet, wat ben jij dapper geweest in het leven en je ziek zijn.

Rust zacht.

Wat mooi en fijn dat jij Piet met je zussen waardig afscheid heb kunnen nemen.

Liefs , je nicht

Monique Dekker-vd Maarel

Beste familie,

Gecondoleerd met het overlijden van jullie broer Piet. Wij hebben Piet leren kennen op het volkstuincomplex in Delft waar hij met jullie vader een volkstuin had. In de zomers werd er veel andijvie en bonen geoogst en als wij Piet tegen kwamen en het hier weer over hadden moest hij altijd heel erg lachen. Laatst heb ik Piet nog gezien en gesproken op de markt waar het programa Max werd uitgezonden half september waar hij nog redelijk overkwam.

Sterkte voor jullie en groet van Joke (tante van Patricia) en Gerhard

 

Joke de Vreede en Gerhard van der Heide
Lieve Piet

Lieve Piet, 

Ik heb jou leren kennen op de Delft City Shuttle. Ik reed dikwijls samen met jou toeristen rond en je vertelde ronduit naar de toeristen over alles wat het mooie Delft te bieden had. Jij leerde mij de kneepjes van het vak op de Tuk Tuk. Ik ga je missen, velen met mij, rust zacht piloot...

George Walther