phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
Maurice van der Hak

Maurice van der Hak

-
Notre cheri est parti

Uitvaartinformatie

Maurice is thuis, in zijn vertrouwde omgeving, Laan van Wateringse Veld 1491 te Den Haag, waar jullie op vrijdag 3 januari van 16.00 tot 18.00 uur afscheid van hem kunnen nemen.

Wij nodigen jullie uit voor het samenzijn, voorafgaand aan zijn begrafenis, in de aula van begraafplaats Jaffa, Jaffalaan 10 in Delft, op zaterdag 4 januari om 12.00 uur.
Na afloop vinden wij het fijn jullie te ontmoeten in de ontvangstruimte van de begraafplaats om met elkaar herinneringen te delen en te toosten op zijn leven.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Maurice van der Hak

Deel deze pagina
Maurice als collega

Maurice was decennialang een collega van o. a. Ton van Noort. Bij de TPD (TNO-TU) in Delft.

Hij was een zeer aimabel collega, altijd bereid op verzoek en zo mogelijk meteen, het gevraagde aan te dragen. Elke middag was er een vaste tijd voor het schillen en genieten van een appeltje.

Ook kwam hij graag naar allerlei bijeenkomsten vergezeld door Thérèse, als zij niet welkom was kwam hij niet, zo maakte hij duidelijk.

Een prettig mens om mee samen te werken. En dat zette zich in de privésfeer voort. Zijn verhalen waren altijd boeiend. Hij verzorgde voor ieder die daarvoor belangstelling had cd's met gevarieerde franse muziek.

Tegen Kerstmis kwam er jaarlijks een mooi geënsceneerde foto - de laatste jaren met Wil en Maurice - met de beste wensen. Dit jaar werd die deerlijk gemist. Daarvoor in de plaats ontvingen we nu het bericht van zijn verscheiden.

Maurice zal dikwijls een rol blijven spelen in onze herinneringen.

A M van Noort

Op allerlei familiemomenten hebben we jullie vader en opa ontmoet. Altijd een hartelijke vraag over hoe het met ons ging, en met onze kinderen. Altijd warme belangstelling. Mooie verhalen over Frankrijk, over het reizen per camper de laatste jaren, en toen dat niet meer ging, was hij er gewoon. Aan de tafel, met een lekker hapje en een wijntje, met een aanwezigheid gericht op anderen, zijn kinderen, kleinkinderen, de vrienden van zijn kinderen.

Vroeger toen de kinderen nog klein waren hoorden  we regelmatig dat  Maurice 'even' een klusje had opgeknapt, iets had gerepareerd, gezellig langskwam en dan gelijk een hapje mee at op de laan van Overvest. Hoorden we hem over mooie collecties en brede belangstelling. 

Altijd behulpzaam, altijd betrokken, zo zullen we hem ons herinneren.

Yaohua Tan en Christa Koets
Lieve buurman

Maurice was onze bovenbuurman op de laan van wateringse Veld. We hadden gelijk vriendelijk contact met elkaar in de lift of de hal. Hele vriendelijke en rustige man. Zo kwamen we erachter dat hij samen met Connie de passie muziek deelde en bij onze verhuizing heeft Connie dan ook haar platen verzameling aan hem gegeven. We hopen dat hij er toch heel veel plezier van heeft gehad. Ieder jaar stuurde we een kerstkaart alleen dit jaar bleef hij uit en helaas volgde dit bericht...

wij wensen iedereen heel veel sterkte en kracht met dit verdrietige verlies.

Connie en Monique
Een lieve groet

Lieve Maurice en familie, mijn herinneringen gaan heel wat jaren terug. Ik was een tiener toen ik bij de familie van der hak over de vloer kwam. Daar ben ik zo hartelijk opgenomen. Regelmatig  logeren, heerlijk eten, luisteren naar mooie verhalen, mijn Frans opgehaald naar een prachtig cijfer, wat heb ik mij als kind welkom gevoeld. Dank daarvoor, deze mooie herinneringen, koester ik in mijn hart, een lieve groet

Thyra
Altijd klaar staande collega

Maurice was al lang bij TPD toen ik er in dienst kwam. Hij woonde toen nog in Haarlem en kwam elke dag op z'n Vespa naar Delft. Als ik mij goed herinner nam hij wat later de "Oude Schicht", een vooroorlogse tweetakt DKW auto,van Hans Matser over. Bij koud weer moest er eerst wat tweetakt benzine door een kraantje in de cylinders gegooid worden voordat het beest wilde starten.

Hij werkte toen op de "middenkamer" bij Ab Clauzing, waar onze apparatuur werd ontwikkeld, onderhouden en van allerlei noodzakelijke spitse snufjes voorzien. Hij was altijd zeer behulpzaam ook als er op privé gebied electronische vragen (buizen TV) waren gerezen of defecten moesten worden opgespoord. En ja, dat appeltje waar Ton het al over had, dat herken ik ook.

Hij had evenals ik een dochter Nathalie (met h) en die van mij was zonder h. Daar waren wij trots op als we erover spraken.

Heel veel later toen hij al niet meer werkte heb ik heb nog wel eens opgezocht in zijn appartement op Wateringseveld, waar hij een kamer vol vinyl had, want dat was zijn grote hobby: Verzamelen van oude gramofoon opnamen.

Maurice, je rouwkaart kwam als een schok, maar wat een prachtige foto erop. Je mag wel weten, waar je nu dan ook bent: ik hield het niet droog.

Wim van Reeuwijk
Frans onderonsje

Maurice was een hele fijne en zeer vakkundige collega bij de TPD. Waar de deuren op de afdeling altijd openstonden, was het bij mijn buurman makkelijk binnenlopen voor een praatje. Wij deelden onze liefde voor Frankrijk en met Marian denk ik nog vaak terug aan de gastvrije ontvangst bij Maurice in La Pouyade. Bijzonder gezellige momenten, heerlijk eten en goede wijn. Het was er goed toeven. Mooie herinneringen, toen het regelmatig bij elkaar op bezoek gaan er niet meer zo van kwam. Maurice, altijd sociaal en betrokken, was mij vaak voor met zijn belletje om weer even bij te praten. We zullen die telefoontjes toevoegen aan de herinneringen en ze koesteren…

Floris en Marian van Tol
Herinnering aan Maurice

Beste mensen,

Elk jaar wisselden Maurice en wij kerstkaarten uit. Dit jaar misten we zijn kaart en met ontroering zagen we dat jullie Maurice helaas is overleden. Gecondoleerd met het verlies van zo'n lieve en bijzondere man.

Hoe wij Maurice kennen? Wij wonen aan de Steentilkade in Groningen. Jaren geleden, misschien al wel meer dan 30 jaar, keken we op een zondagmorgen uit het raam en zagen aan de overkant van de straat een man staan die langdurig het huis en de straat bekeek. We dachten dat hij misschien iets zocht en hebben hem aangesproken. Hij bleek om de hoek gewoond te hebben, pas gepensioneerd te zijn, zijn vrouw verloren te hebben en nu behoefte om op zoek te gaan naar bekende plekken uit zijn jeugd. We hebben in onze achtertuin koffie gedronken en luisterden naar zijn verhaal. Met ontroering mag ik wel zeggen. Een kind nog, oorlogsjaren, ouders met geen goed huwelijk, vader die het huis uit vluchtte voor de duitsers, scheiding na de oorlog en verhuizing naar een straat verderop. Wat een eenzaamheid, zo'n jochie. Hij zat daar maar, achter zijn koffie, en keek naar die gevel. Maurice nodigde ons uit en we wisselden adressen uit. Het is bij een voornemen gebleven maar onze warme gedachten waren er wel. Ieder jaar als er weer zo'n leuke foto als kerstkaart kwam, zeiden we, 'kijk nou, wat een gezellige boel. Maurice heeft gelukkig weer een partner, en wat voor één..'  We stelden ons voor hoe ze samen plezier hadden in het maken van die foto. Wat een geluk dat is, als je weer een maatje hebt. We gunden het hem zo. En ieder jaar dachten we, zal er nog een kaart komen? Het is voorbij, helaas. We hopen dat zijn sterven licht en vreedzaam was en zullen met genegenheid aan hem blijven denken. We wensen jullie alle goeds en kracht uit mooie herinneringen.

Met hartelijke groet,

 

Gert en Loes Lestestuiver, Groningen
Condoleance

Gecondoleerd met het verlies van Maurice.Ik wens jullie heel veel sterkte voor de komende tijd. Je partner, vader, schoonvader  en opa verliezen is niet niks.  Hij blijft in mijn herinnering als een warme persoonlijkheid met veel liefde voor muziek. Lieve groetjes Anja

Anja den Dekker
Vriendelijke buurman

Lieve familieleden van Maurice,

Wat zullen jullie hem gaan missen.

Toen wij in 1988 in de Wielewaalstraat kwamen wonen maakten wij altijd een praatje met Maurice en Thérése. Toen hij later naar het Wateringseveld ging verhuizen is het contact een beetje verloren maar stuurden wij nog wel kaarten over en weer. De kaart van Maurice was eigenlijk een leuke foto, met daarop een korte groet en wat vonden wij het altijd leuk om te zien hoe hij genoot van het leven, inmiddels samen met Wil. Dit jaar hebben wij geen kaarten gestuurd en ontvingen wij er geen van hem en vlak er na kregen we, helaas, de rouwkaart.

Het was een ontzettend vriendelijke man met mooie verhalen en prachtige kerstkaarten, deze zullen wij ook gaan missen hoor.

Voor de uitvaart waren wij verhinderd, maar in gedachten zal hij altijd bij ons blijven.

Heel veel sterkte allemaal de komende tijd en een dikke knuffel, ook namens Jeffrey en Soraya, Joyce Vermeer

Joyce Vermeer