phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

Joke Dijksma - van den Berg

-
Het is zoals het is

Uitvaartinformatie

In verband met de Corona situatie zijn er beperkingen in de bezoekersaantallen en vinden uitvaarten meestal in besloten kring plaats..
Bezoek en uitvaart zijn uitsluitend toegankelijk voor genodigden. Daarom wordt niet altijd alle uitvaartinformatie vrijgegeven.
In sommige gevallen kunt u de uitvaart online volgen. Dit is dan op de kaart aangegeven.  

U kunt op de condoleancepagina uw medeleven betuigen aan familie en mooie herinneringen en/of foto’s delen.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Joke Dijksma - van den Berg

Deel deze pagina
deelneming

Heel veel sterkte met dit enorme verlies Nard en Martine! Zal niet meevallen allemaal en zo plotseling! Sterkte van Anske Fritz

Anske Fritz
Met oprechte deelneming

Heel veel sterkte Nard en Martine, bij het verwerken van dit verlies. Ook namens de familie. 

 

 

Alexandra En Ewoud

Lieve Nard en Martine,

Wat zal ik Joke missen. Ze was als een zus voor me. Ik kon altijd bij haar terecht als ik het af en toe even niet meer zag zitten. Ze was er  altijd voor me, ook toen ik Sjaak verloor. Maar we konden ook lachen met elkaar als we het over de kinderen of kleinkinderen hadden. Of over vroeger, daar hadden we het ook vaak over. Joke en ik wilde samen nog een busreisje maken, maar dat is er niet meer van gekomen door die stomme Corona en nu zullen we het reisje niet meer maken omdat ze er niet meer is. Ze zal altijd in mijn gedachten zijn, maar wat zal ik haar ongelofelijk missen.

Heel veel sterkte gewenst!
 

Liefs,

 

Gonda
Herinneringen aan Joke

Beste Nard en familie,

Joke was een dierbare vriendin.  Altijd belangstellend en meevoelend.  Zeker in de tijd dat André zo ziek was, was zij een grote steun voor mij.  Haar meelevendheid heb ik als warm ervaren en zeer gewaardeerd.

Wat hebben we een heerlijke jaren gehad met ons tennisclubje.  Ook de gezellige uitjes en etentjes, die wij regelmatig hadden.  Joke wist altijd wel ergens een goed restaurantje.  Onze band ging verder dan alleen de tennis.  Er was een sterke vriendschapsband ontstaan in al die jaren.  Wij deelden lief en leed.

Met veel liefde en trots kon Joke vertellen over de kinderen en kleinkinderen waar ze zo dol op was.  Ook de verhalen van jullie vakanties, ze deelde graag de adresjes van hotels en restaurantjes, waar wij dankbaar gebruik van maakte.  Joke bracht altijd veel gezelligheid.

Ons clubje , en ik persoonlijk, gaan haar vreselijk missen.  Maar de waardevolle, warme herinneringen aan Joke zullen altijd blijven.

Lieve groet,    Hanneke.

Hanneke Beijersbergen
Lieve Joke

Lieve Joke,

Ongeveer 40 jaargelden werden we collega’s.

We werkten als peuterleidster bij St Peuterspeelzalen Buitenhof. Het peuterwerk stond nog in de kinderschoenen. De gemeente zag het nut van peuterspeelzalen toen niet zo in, maar wij probeerden hen van het tegendeel te overtuigen. We waren allebei kleuterleidster geweest en hadden dezelfde ideeën over de manier hoe we onze groep moesten leiden.

In het begin hadden we weinig geld te besteden, maar we deden ons best om goed lopende zalen te hebben. Na het werk waren er nog vaak klusjes voor ons te doen op de zaal. Zoals het bijhouden van de wachtlijst.

De groepen moesten altijd vol, tenslotte was dat ons inkomen. Het is ons altijd gelukt. We werkten goed samen en de sfeer was altijd gezellig.

Op een dag kregen we het bericht dat we meer geld moesten besteden omdat we veel te zuinig waren. Onze subsidie zou anders het volgend jaar minder worden. We wisten niet wat we hoorden, er was een heel groot bedrag te besteden. Dat kwam goed uit, nu konden we eindelijk mooi speelgoed kopen.

Het liep tegen Sinterklaas en samen gingen we naar In den Boogaard in Rijswijk.

We kochten poppen, auto’s, puzzels te veel om op te noemen. Toen we klaar waren gingen we naar een restaurantje om wat te drinken en na te genieten van onze aankopen. Tot we de verbaasde blikken zagen van de mensen om ons heen. Het drong tot ons door dat het er wel heel bizar moest uitzien. Twee vrouwen met een berg pakjes en tassen om hun heen, die kinderen van hun moesten wel tot het bot toe verwend zijn. We schoten in de lach en lieten de mensen denken.

Een keer kwam je de keuken binnen en zei tegen me  “ je wordt bedankt”  Ik was heel verbaasd, me van geen kwaad bewust. Wat bleek, ik had jouw collega een flesje parfum gegeven. Ik vond het achteraf niet zo lekker ruiken en zij juist wel. Zij had het gebruikt en jij vond het een vreselijke geur. Jij hield helemaal niet van luchtjes.

De herinneringen blijven komen, zoals het voorbereiden van feesten, de schoonmaakavonden, vergaderingen, acties, cursussen, het rondbrengen van knutselwerkjes bij zieke peuters, zodat ze toch van hun eigen werkjes konden  genieten met Pasen, Kerst, Moederdag of een ander feest.

Joke, je was een geweldige collega, lief, eerlijk, humoristisch en heerlijk nuchter.

 

Het eerste wat we samen deden, buiten het werk, was het padden overzetten. Er waren mensen nodig om te helpen bij de paddentrek. Ik kende niemand die me daar bij wilde helpen en ik vertelde je dat. O, ik wil wel mee hoor zei je. Ik was heel verbaasd, jij vond het niet eng of vies.

Gewapend met een zaklantaarn gingen we in de schemering  op weg. We moesten goed opletten van welke richting de padden kwamen en ze dan de weg overzetten. Helaas waren er meer dode dan levende dieren die we noteerden.

We hebben heel wat jaartjes met veel enthousiasme meegedaan.

 

Wat was het leuk om jou en Nard in Indonesië, mijn geboorteland, te ontmoeten, en later nog eens in Hong Kong.

 

Helaas is het grootste verdriet dat een mens kan overkomen, een kind verliezen, jou niet bespaard gebleven. Wat heb ik je bewonderd, zoals je daar stond naast de kist van Wouter. Je sprak over het leven van jouw kind, zo vol liefde. Joke, wat een kracht had je.

Je vond dat je dit moest doen voor Wouter.

 

Na onze pensionering zijn we samen gaan wandelen. Eerst korte wandelingen in de omgeving, maar al gauw kwam je met mooie NS wandelingen. Wat was het gezellig samen met de trein ergens heen te gaan. Voor we starten gingen we   koffiedrinken en vooral eerst naar de wc.

Dan begon de wandel.

We waren niet zo goed met het lezen van de route. We zagen weleens een teken over het hoofd of we kletsten te veel, dan maar terug en opnieuw beginnen. Daarna lunchen, niet te lang, want we moesten verder. Jij kon de tijd beter in de gaten houden dan ik. Zo aan het eind van de wandeling werd het tijd voor een pittiger drankje. Jij wist meer van bier af dan ik en omdat we dezelfde smaak hadden koos jij ons pilsje uit.

Joki, het was altijd lekker.

 

Door jou heb ik zoveel mooie plekjes van Nederland gezien. We hebben door blubber en plassen gelopen, we zijn natgeregend, door en door koud geworden. Wat was die hete chocolademelk en de warme kachel toen heerlijk. We hadden weer energie om door te gaan.

Ik moet weer denken aan die wandeling door de weilanden, de koeien leken heel ver weg.

Maar ze kwamen steeds dichter naar ons toegelopen. We kregen het steeds benauwder, we wensten dat onze mannen er waren, want die konden ons wel helpen. Teruggaan had ook geen zin want we waren op de helft. Onze fantasie sloeg op hol, maar eindelijk kwamen we bij de boerderij.

Van pure zenuwen pakte ik het schrikdraad en kreeg een opdoffer, even later kwam er een grote herdershond luid blaffend op ons afgerend zodat jij je wild schrok.

Wanneer we langs een groep paarden moesten of de Schotse Hooglanders op het pad lagen, overlegden we uitgebreid hoe het beste deze dieren konden passeren.

 

Toen kwam de coronatijd , de restaurants gingen dicht. We konden niet meer naar de wc. We liepen nu rondjes van een paar uur, maar het was fijn dat we dat nog konden doen. We maakten plannen voor als het straks weer allemaal kon.

We zouden kersen eten bij Utrecht of naar de schildpadden bij Breda.

O, Joki, ik heb nooit geweten dat je al twee jaar met een tijdbom liep, je hebt me niks laten merken.

Ik denk dat wanneer ik het had geweten, ik niet zover met je van de bewoonde wereld heb durven lopen. Het was goed dat je het zo hebt gedaan, want nu werd je nooit als patiënt beschouwd, maar het zal niet makkelijk zijn geweest altijd te zwijgen.

Joki, ik kan me niet voorstellen dat we  nooit meer iets zullen doen, dat we nooit meer zullen” avonturen”.

Lieve Joke, ik zal wel weer gaan wandelen. “DOEN” hoor ik je zeggen, dat moet je zeker doen.

Het zal nooit meer worden zoals met jou.

We zijn door de jaren vriendinnen geworden.

 

Ik kan nog zoveel vertellen over hoe trots je was op je kinderen en kleinkinderen, en op je liefste maatje Nard. De laatste keer mopperde je nog dat je hem er iedere keer aan moest helpen herinneren dat hij zich met zalf moest insmeren tegen de zon. Dat jij je er drukker over maakte dan hij.

 

Ik zal je liefde, eerlijkheid, humor en nuchterheid zo missen.

 

Joke, bedankt voor je vriendschap.

Ik hou van jou.

Liefs, Anky

 

 

 

Anky Severijn-Otto
Allerliefste vriendin

Liefste vriendin,

Ik ken je al vanaf mijn 17e jaar uit de laatste klas van de MULO samen met Tineke. Ik kan mij nog goed herinneren dat we toen samen met z’n vieren (Annelies was er ook bij) naar Sitges in Spanje zijn gegaan. Wat hebben we toen genoten. We zijn toen samen nog met de trein naar Barcelona gegaan. Tineke en Annelies zijn toen op het strand gebleven.

Toen ik ook getrouwd was hebben we samen zonder onze mannen mooie uitstapjes gemaakt met de trein. Gezellig shoppen of varen. En daarna lekker lunchen. Toen de corona kwam kon dit niet meer.

Ik ben erg dankbaar dat ik je twee weken voor je ziekenhuisopname op een zondag samen met Nard nog voor het laatst in levenden lijve heb kunnen zien. Ik voel dit echt als een kado.

Het is zo onwerkelijk dat je er niet meer bent.

Wat zal ik je vreselijk missen, lieve vriendin.

 

Desiree

 

Desiree
Voor Joke

Lieve Joke, meer dan 50 jaar was je in ons leven. Samen met Nard woonde je bij ons op de gallerij van onze gezellige flat aan de Händellaan. Ik zag jullie ouders worden van Martine en Wouter, mijn broer en ik speelden met ze op de gallerij en in de zandbak achter de flat. Het was een onbezorgde tijd.

Na jullie verhuizing naar Tanthof bleef het contact. We zagen elkaar op verjaardagen bij mijn ouders, altijd vanzelfsprekend dat jullie er waren. Ook deelden we lief & leed met elkaar. We verwelkomden elkaars (klein)kinderen en leefden altijd met elkaar mee als er iets verdrietigs of leuks gebeurde.

De ziekte van Wouter en zijn uiteindelijke overlijden was ... hartverscheurend. Je kind verliezen is het ergste wat een ouder kan overkomen. Ergens hoop ik dat je nu bij hem bent. Dat hij je met open armen heeft ontvangen.

Nard en Martine vroegen mij om tegen mijn ouders te vertellen dat je ging sterven. Zo ontzettend lief dat ze rekening hielden met mijn ouders (80 plussers inmiddels). Het bericht kwam hard bij ons aan maar ... we weten ook dat je niet meer beter kon worden Joke.

De lijfspreuk: 'Het is zoals het is' van jou en Wouter verzachten het verdriet een beetje maar de leegte die je achterlaat is enorm. Ook door ons gezin zal je gemist worden en we zullen Nard en Martine voor zover mogelijk in ons midden houden. 'You have been loved'*

Heel veel sterkte, voor iedereen die Joke lief heeft.

Liefs namens de familie van Putten,

Marion

*She thinks of when the boy was young
All the battles she had won
Just to give him life

That man
She loved that man
For all his life
But now we meet to bring him flowers
And only God knows why

For what's the use in pressing palms
When children fade in mother's arms
It's a cruel world
We've so much to loose
And what we have to learn we rarely choose

...

Take care my love, he said
Don't think that God is dead
Take care my love, he said

You have been loved.

*Stukjes uit de songtekst van 'You Have Been Loved' (George Michael)

Marion van Putten
Buurvrouw Dijksma

Nard en kinderen, gecondoleerd met het enorme verlies van je vrouw en moeder. Helaas komt dat een keer voor ons allemaal. Toch wens ik jullie veel sterkte in de komende tijd. Geef het een plek en herinneringen die mooi zijn helpen jullie verder. 

Het ga jullie goed. 

René 

René Bunders
We zullen je nooit vergeten Joke

Beste Nard, Martine en familie.

Gecondoleerd met het grote verlies van Joke.
Sterkte de komende tijd.

Marco van Putten
Dag lieve Joke

Lieve Nard Martine Martijn Florian en Elise

We wensen jullie heel veel sterkte bij deze moeilijke dag .
We zullen Joke nooit vergeten we hebben zulke mooie herinneringen veel liefs ook voor Suzanne en Frebus .

Jan en Rini van Putten
Het is zoals het is

 

We hebben zojuist de uitvaartdienst via livestream bijgewoond.

Het was een liefdevolle bijeenkomst en wij hebben zoveel mooie en lieve herinneringen voorbij zien -en horen komen. Wat was zij een sprankelende persoonlijkheid, lieve echtgenote, moeder en oma. En wat zal ze gemist worden. Koester deze herinneringen.  

Jan en Annemiek Dijksma
Herinneringen aan Joke

Lieve Joke,

Ik schrok van het ontzettend verdrietige bericht in de Delftse Post. Nog zo vol in het leven en dan opeens er niet meer zijn. We hebben elkaar in de jaren 1981 t/m 1984 goed leren kennen bij de Peuterspeelzaal Olleke Bolleke op de Händellaan.

Joke, je was een lieve, spontane, nuchtere en hartelijke vrouw vol humor en waar goed mee was samen te werken. Zelf zat ik in het bestuur van de St.Peuterspeelzalen Buitenhof en hielp ik wekelijks een ochtend mee bij jou en was tevens ook invalleidster. Het was een geweldig gezellige tijd, zoals de schoonmaakavonden, het voorbereiden van feesten, de vergaderingen, het beschilderen van de kale muren met Nijntje, Jip en Janneke e.d. Ook met je collega Anky Severijn erbij was het gezellig. Ik heb er fijne herinneringen aan over gehouden.

We kwamen elkaar nog wel eens tegen bij het boodschappen doen en maakten dan een praatje. Zo vertelden we elkaar over onze mooie verre reizen, maar ook vertelde jij over jullie grote verdriet dat Wouter was overleden aan kanker.

En nu ineens ben je er zelf niet meer. Lieve Joke, bedankt voor alles en rust zacht.

Mijn man Fred en ik wensen alle familie heel erg veel sterkte om dit grote verdriet te verwerken.

 

Sylvia Heistek-van Vliet
Joke

Lieve Nard, Martine en familie

Weer een groot verlies voor jullie!

Joke mijn ex-collega, iemand met het hart op de tong en op de goede plaats. Wat heb ik goede herinneringen aan haar!

Heel veel sterkte voor jullie, ik zal haar nooit vergeten!

Veel liefs Loes van Zon 

Loes van Zon Elderkamp
Stil op baan 5

Baan 5 zal nooit meer t zelfde zijn. Ik kan mij niet anders herinneren dan 4 dames vrolijk kletsend op de tennisbaan. Joke was daar een van. Elke week weer op t zelfde tijdstip stonden ze daar. Het ging niet zozeer om t tennissen als wel om de sociale bezigheid. Joke zal ik blijven herinneren met haar vrolijke lach.

Ik wens de naasten heel veel sterkte en beleef de mooie herinneringen.

Saskia den Hollander