phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

Dick Beck

-
Zijn handen hebben voor ons gewerkt
Zijn hart heeft voor ons geklopt
Zijn ogen hebben ons tot het laatst gezocht
Zijn humor heeft ons nooit verlaten

Uitvaartinformatie

Dick is in het uitvaartcentrum van De Laatste Eer, Juniustraat 4 te Delft, waar gelegenheid is afscheid van hem te nemen en de familie te condoleren, op maandag 11 november van 18.30 tot 19.15 uur.

Wij nodigen u uit om Dick, samen met ons, te gedenken. Dit gaan wij doen in de aula van begraafplaats Jaffa, Jaffalaan 10 te Delft, op woensdag 13 november om 11.00 uur.

Aansluitend begeleiden wij Dick naar zijn laatste rustplaats aldaar.

Na afloop vinden wij het fijn u te ontmoeten in de ontvangkamer van de begraafplaats

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Dick Beck

Deel deze pagina
herinnering aan "Ome Dick"

Mijn eerste herinneringen aan Ome Dick gaan terug naar de periode dat ik 6 à 7 jaar oud was.

Voorin op de bank van de Pontiac tussen mijn vader en Ome Dick, te klein om over het dashboard te kijken maar daardoor meer aandacht en ontzag voor mijn oom die zo'n grote auto kon besturen.

Ik herinner mij ook, eind jaren 50 vorige eeuw, de gezamenlijke kampeer vakantie aan de Moezel maar ook de diverse uitjes naar de bossen ben ik niet vergeten.

En dan natuurlijk de werkplaats.

Vanaf mijn vroege jeugd heb ik Ome Dick daar leren kennen als een hard werkende vakman die ,als de suikerbieten campagne begon, altijd uiterst vroeg in de ochtend aan het werk moest om al het werk klaar te krijgen.

In die periodes was er ook altijd het nodige extra personeel aanwezig en opa Beck zorgde dan voor de koffie en tijdens zo'n koffiekwartiertje was het er altijd reuze gezellig.

Ja ik kwam er altijd graag en Ome Dick was altijd aardig tegen mij.

Later in mijn periode van bromfietsen en nog later de motor stond hij ook altijd voor mij klaar met raad en daad. Gereedschap mocht ik gewoon gebruiken en als er iets gelast of gedraaid moest worden deed hij dat vakkundig en zonder daar een enkel probleem van te maken.

Wat mechanische techniek betreft heeft hij mij heel veel geleerd, iets waar ik nog dagelijks in mijn werk de vruchten van pluk.

Niet alleen op het gebied van techniek maar ook sociaal gezien heeft Ome Dick indruk op mij gemaakt. Toen ik in 1973 mijn kamer in de vd Spiegelstraat moest verlaten (omdat mijn hoogzwangere hospita deze nodig had als babykamer) kon ik zonder een enkel probleem terecht in het "kantoortje" van de werkplaats en dat voor een symbolische huurprijs.

Ik heb daar zeker een jaar met plezier gewoond.

Na mijn vertrek heeft Ome Dick nog meer kamers op de zolder van de werkplaats getimmerd die hij aan studenten verhuurde. Dit heeft stand gehouden tot het moment dat het pand gesloopt moest worden om plaats te maken voor de nieuwbouw in de Paxlaan.

Het was voor mij, en ik weet zeker ook voor Ome Dick, het einde van een tijdperk.

Wat bleef waren zijn verhalen over vroeger, hij wist zo veel en had nog zo veel te vertellen maar de communicatie werd steeds moeilijker.

Ik vond het aandoenlijk om te zien hoe hij steeds meer moest inleveren (auto, fiets, koffie drinken bij Bokhoven etc.), zijn wil was er maar het lijf werkte niet meer mee.

Tot die laatste griep/longontsteking die hem fataal werd.

Ik mis mijn "Ome Dick"

Ik wens de hele familie sterkte met dit verlies.
 

Hans Beck