phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

Annie van der Gaag - van der Brugge

-
Want ik ben verzekerd, dat noch dood
noch leven, noch engelen noch machten,
noch heden noch toekomst, noch krachten,
noch hoogte noch diepte,
noch enig ander schepsel ons zal kunnen
scheiden van de liefde Gods,
welke is in Christus Jezus, onze Here.
Rom.8: 38-39

Uitvaartinformatie

Er is gelegenheid tot afscheid nemen in de aula van begraafplaats Iepenhof, Hoflaan 18 te Delft, op maandag 6 september van 14.30 tot 14.45 uur.


Vervolgens vindt de afscheidsdienst plaats in bovengenoemde aula om 15.00 uur, waarna wij haar begeleiden naar haar laatste rustplaats.


Na de begrafenis is er gelegenheid elkaar te ontmoeten in de ontvangkamer van de begraafplaats.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Annie van der Gaag - van der Brugge

Deel deze pagina
Herinnering

Lieve familie van Annie,

In september 2012 werd ik uitgenodigd naar een Bijbelstudiegroepje in Delft; 6 mensen mij totaal onbekend, ieder uniek, tot geloof gekomen op een unieke manier en geloof uitlevend binnen de persoonlijkheid zoals God onze Schepper ieder gemaakt heeft. Dat maakte de besprekingen interessant; vooral Annie kon soms een rake opmerking maken! Ik zat er dikwijls met een glimlach op mijn gezicht.

Annie was de gastvrouw en verwende ons met een kopje heerlijk sterke koffie en een koekje. Wie jarig was geweest bracht taart mee, 7 feestjes per 9 maanden!

Ja, onze Vader houdt van feestjes... blije kinderen die Zijn Goedheid vieren!!!

Vijf jaar ging ik met plezier naar de Vijver-Zuid 8. Gedurende die tijd viel het me al op dat Annie uitzag naar de schitterende Toekomst, voor altijd, en volmaakt, bij de Here te zijn!

Ze vertelde weleens iets leuks over haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Het was duidelijk dat ze veel van jullie allemaal hield.

Ik wens jullie ook een goed leven en een Goude Toekomst toe!

Hartelijke groeten, Marijke

 

Marijke van Rossum
Toos van Oosterbosch
Hee Ik hoor mijn naam

Het was bij de ah aan de laan van Altena. Ik zag tante Annie lopen met een tasje boodschappen. Het was een nylon tas met een metalen handgreep. Zelf duwde ik een karretje. We passeerden elkaar bij de ingang en uitgang. "heeeee tante Annie!". Haar eerste reactie is typerend voor de ouder wordende mens die aangesproken wordt met mevrouw..... Ze zei "eindelijk noemt iemand me weer eens bij de naam".

Zo belangrijk dat wij onze oudere families en buren bij de naam noemen. Maar nu, nu ze bij Jezus is, heeft tante Annie een nieuwe naam! 

Mirjam van der Brugge
Dag tante Annie

Tante Annie, de zus van mijn vader, derde van acht. De oudste was Freek. Mijn vader, tweede, werd Broer genoemd. En Annie was logischerwijs Zus. Een lieve tante. Ik heb als kind aan Vijver-zuid gelogeerd. Dierbare herinneringen. Wat fijn dat ze door alles heen haar hoop op de Here Jezus bleef vestigen. Tot in het nieuwe Jeruzalem, tante! 

Pieter van der Brugge
Dierbaar

Als enig ''niet-kind'' werd ik in het huis van oom Jaap en tante Annie geboren. De woningnood maakte dat mijn ouders een jaartje inwoonden in hun bescheiden woning in de St. Aldegondestraat. Later gingen we menig woensdagmiddag samen met mama op bezoek om te spelen. Bijna altijd via Jamin. Dan hadden de zussen iets lekkers bij de thee en wij boften er ook mee. Al het speelgoed mocht tevoorschijn komen, rommel was niet erg. Nog weer later belde ze altijd even tgv mijn verjaardag. Kostbaar was haar altijd blijmoedig geloof. Wat er ook gebeurde, zij bleef een rotsvast Godsvertrouwen houden! Ook had ze de prachtige eigenschap om altijd het goede in de mensen naar voren te halen. 

Toen haar zus Bep in mei overleed, reageerde ze op haar kenmerkende manier: ''Wat fijn voor Bep, dan is ze nu bij Jezus, dat wil ik ook! '' 

Zij was mij zeer dierbaar. Zij is nu toegevoegd aan de wolk van getuigen.

Wij zijn dankbaar voor haar aardse leven en zeggen voor nu A Dieu!

Ditte
Een herinnering uit de oorlogswinter

Lieve Familie,

Afgelopen donderdagavond zag ik de rouwkaart van Tante Annie bij mijn vader, haar 1 jaar jongere broer Piet. Samen haalden we herinneringen op. Pa vertelde het verhaal van de hongerwinter, toen hij en tante Annie, 15 en 16 jaar oud, met een geleende bakfiets uit Delft via Utrecht naar het noorden trokken, in een poging de barre tijd te overleven. In Utrecht hadden ze het echt te kwaad, het was koud, donker, het begon te sneeuwen en ze hadden honger. Ineens was daar die auto met Duitse soldaten. Het raampje ging open en met een kort ‘Bitte’ werd hen een brood en roomboter aangereikt. Pa ziet het als een godswonder. Tante Annie werd ondergebracht bij een familie in Kamperveen. Pa moest weer naar Delft om de geleende bakfiets terug te brengen. Hij is daarna te voet naar Oldebroek gegaan (niet ver van Kamperveen), waar hij door een boerenfamilie werd opgenomen.
Ik herinner me Tante Annie als een lieve, zachte, goedlachse vrouw. Ze deed me altijd aan Oma denken, de gelijkenis was frappant. In het laatste telefonische gesprek wat broer en zus een paar weken geleden hadden, noemde mijn vader haar ook per ongeluk ‘Moe’. Ze had het niet in de gaten. Ik wens de naaste familie veel sterkte.
 

Herman Jan
Lieve allemaal

Lieve allemaal,

We willen jullie heel erg bedanken voor het warme medeleven rondom het overlijden van onze (schoon)moeder. We hebben fijne ontmoetingen gehad tijdens de begrafenis en ook de lieve mailtjes en kaarten waren hartverwarmend!

Heel hartelijk bedankt daarvoor en veel liefs van ons allemaal!

Namens Pieter - Wieke, Hanneke - Ton, Arie-Tine